Elzas: Franse wijn met Duitse namen, en waarom iedereen denkt dat hij zoet is
In de Elzas staat de druif op het etiket in plaats van de plaats. Dat is de sleutel tot de streek, en meteen de reden voor het hardnekkigste misverstand.
In de Elzas staat de druif op het etiket in plaats van de plaats. Dat is de sleutel tot de streek, en meteen de reden voor het hardnekkigste misverstand.
De Pfalz is een van de warmere en drogere Duitse wijnstreken. De rieslings zijn er ronder, en er staat meer rode wijn dan je zou verwachten.
De naam slaat op jong, niet op kleur. Wie dat weet, ziet dat er naast de goedkope terrasfles een serieuzere wijn uit dezelfde streek staat.
Galicië is groen, nat en koel, en de albariño die er groeit heeft niets van het warme Spanje dat je in je hoofd hebt.
Sancerre is sauvignon blanc van kalkgrond in de Loire. Onder de vijftien euro betaal je vooral voor de naam, terwijl de buurgemeenten dezelfde bodem hebben.
Het Kamptal ligt naast de beroemdere Wachau en werkt met dezelfde druiven onder vergelijkbare omstandigheden. Alleen de naam is minder bekend, en dat scheelt op de rekening.
Duitse riesling heeft de naam zoet te zijn. In de Rheingau is het merendeel al decennia droog, en op het etiket staat precies welke je in handen hebt.
Grüner Veltliner is de uitzondering op bijna elke pairing-regel, inclusief asperges en artisjok. Waarom dat zo is, en welk woord je op het etiket zoekt.
Waarom een Mosel-riesling met wat suiker erin geen zoete wijn is, en hoe je op het etiket ziet wat je in het glas krijgt.