Rheingau: de Duitse riesling die veel droger is dan je verwacht

De Wijnkaart, regio voor regio — Rheingau

In één zin: in de Rheingau maakt men al ruim een eeuw droge riesling, dus Duits wit is lang niet automatisch zoet.

Wat je denkt te weten

Duitse witte wijn: blauwe fles, zoet, iets met een kathedraal op het etiket. Je moeder dronk het, en jij hebt er sindsdien met een boog omheen gelopen.

Als iemand riesling voorstelt, denk je aan een wijn die aan je tanden blijft plakken.

Wat er klopt

Dat Duitsland zoete wijn maakt, klopt. En de beste daarvan zijn wereldberoemd en peperduur: wijnen van laat geoogste, ingedroogde druiven waar liefhebbers jaren op wachten.

Dat de goedkope export uit de jaren zeventig en tachtig het imago heeft verwoest, klopt ook. Er is een generatie opgegroeid met flauwe zoete wijn uit een blauwe fles, en die herinnering zit dieper dan welke wijnrecensie ook.

Wat er niet klopt

Wat er niet klopt, is dat je het niet kunt zien. Het staat er gewoon: trocken betekent droog, halbtrocken of feinherb betekent halfdroog, en staat er niets, dan is er meestal wat restsuiker.

En de Rheingau, de strook langs de Rijn tussen Wiesbaden en Rüdesheim, was juist een van de eerste gebieden die massaal op droog overging. Riesling is er de hoofddruif, en die heeft van nature zo veel zuur dat een droge versie niet mager wordt maar strak.

Wat er ook niet klopt: dat riesling licht en onbeduidend is. Hij bewaart uitstekend. Een riesling van vijf jaar oud is vaak interessanter dan dezelfde wijn piepjong.

Rheingau onder de vijftien euro

Voor tien tot vijftien euro koop je een Rheingau Riesling trocken van een coöperatie of de instapwijn van een goed huis. Zoek op het etiket naar Rheingau, Riesling en trocken. Die drie woorden samen zijn genoeg.

Kijk ook naar het jaartal. Een riesling van twee of drie jaar oud heeft zijn scherpste randje verloren en is meestal aangenamer dan de allerjongste in het schap.

Wanneer je Rheingau níet moet kopen

Niet kopen als je van romig en houtgerijpt houdt. Riesling gaat vrijwel nooit op hout, en dat is precies de bedoeling.

Niet kopen als je gasten uitdrukkelijk om een zoete Duitse wijn hebben gevraagd, want dan geef je ze het tegenovergestelde.

En niet kopen om lauw op tafel te zetten. Bij kamertemperatuur wordt het zuur schril.

Zo drink je Rheingau

Koud, acht tot tien graden, in een gewoon wijnglas. Niet in zo’n groen gekleurd Duits glas met een dikke voet, want dan zie je de kleur niet.

Hij is op zijn best bij eten waar de meeste wijnen op stukbijten: Thaise curry, Indiaas, sushi, gerookte vis. Het zuur en het beetje restsuiker vangen pittigheid op waar een chardonnay platgeslagen wordt.

Wil je verder lezen? Kijk dan bijvoorbeeld op Wikipedia, want daar staat de geschiedenis van deze streek uitgebreider beschreven. Bovendien vind je er kaarten, zodat je meteen ziet waar alles precies ligt. Kortom, er valt over elke streek meer te lezen dan in één artikel past.

Zo proef je het verschil zelf

Lezen brengt je een heel eind. Toch leer je een wijn pas echt kennen als er twee flessen naast elkaar staan en er iemand bij zit die de vragen beantwoordt die je in een winkel niet durft te stellen. Daarom is proeven leerzamer dan lezen. Bovendien onthoud je het daarna beter. Vervolgens herken je het terug in andere flessen.

Bij de Rheingau werkt dat het best met een trocken naast een halbtrocken van hetzelfde huis, want dan merk je hoeveel van wat je zoet noemt eigenlijk in je hoofd zit.

Dat is precies wat een proeverij aan huis is: jij dekt de tafel, ik neem de wijn en de uitleg mee. Maximaal acht mensen, vanaf €35 per persoon, geen overhoring achteraf. Daarnaast hoef je zelf niets in huis te halen. Wil je iemand anders dat gunnen: in de Wijn-Date-Box zitten de flessen en de avond samen in één doos.

Verder lezen: in de Mosel is riesling veel vaker zoet dan hier. Daarnaast levert de Pfalz de stevigste Duitse witte wijnen. Tot slot bewijst Baden dat Duitsland ook serieuze pinot noir maakt.

een wijnproeverij in Arnhem · Terug naar de wijnkaart