Wachau: de witte wijn die naar peper ruikt en toch bij bijna alles past
De Wijnkaart, regio voor regio — Wachau
In één zin: de Wachau is een strook Donauterrassen in Oostenrijk waar grüner veltliner groeit — een witte wijn met een vleugje witte peper die het wint bij gerechten waar vrijwel elke andere wijn op stukloopt.
Wat je denkt te weten
Oostenrijkse wijn? Daar denk je niet aan. En als je eraan denkt, denk je aan iets zoets of aan een schandaal van veertig jaar geleden.
Dat schandaal was echt. De conclusie die je eraan verbindt, niet.
Klein, weinig export, en ja, dat schandaal
Oostenrijk is klein en exporteert weinig, dus je komt het zelden tegen. En er is inderdaad in 1985 een fraudeschandaal geweest dat de hele sector op zijn kop zette.
Wat er daarna gebeurde is het interessante deel: Oostenrijk voerde een van de strengste wijnwetten van Europa in. Kwaliteitswijn wordt er geanalyseerd en geproefd voordat hij verkocht mag worden.
Grüner veltliner redt de lastige gerechten
Een randgebied is het niet. Grüner veltliner doet iets wat veel witte wijnen lastig vinden: hij blijft overeind bij asperges, bij artisjok en bij rauwe groente. Dat zijn precies de gerechten waar veel wijnen metaalachtig of bitter van kunnen worden.
Dat komt door de combinatie van stevig zuur, een licht kruidige toon — die witte peper — en een textuur die net iets voller is dan je verwacht. Je hebt dus één fles nodig voor een tafel waar van alles staat, in plaats van drie.
De Wachau zelf is het Donaudal tussen Melk en Krems: steile terrassen met stenen muurtjes, overdag warm, ’s nachts koel. Naast grüner veltliner staat er riesling, vooral op de steilste, stenigste percelen.
Dat je dat nooit hebt gehoord ligt niet aan jou: er is geen marketingmachine die het je vertelt.
Steinfeder, Federspiel, Smaragd
De Wachau heeft een eigen indeling die niets met kwaliteit te maken heeft maar alles met gewicht:
- Steinfeder — het lichtst, tot elf en een half procent.
- Federspiel — middenweg, tussen elf en een half en twaalf en een half procent. Dit is wat je zoekt.
- Smaragd — het zwaarst en het duurst, vanaf twaalf en een half procent en vaak boven de twintig euro.
Een Federspiel tussen de twaalf en zestien euro is de beste ingang. Zit je krapper: kijk naar de buurregio Kamptal, zelfde druif, meestal een paar euro minder.
Wanneer je Wachau níet moet kopen
Als je iemand wilt imponeren met een naam. Niemand aan tafel gaat onder de indruk zijn van een fles waarvan hij de streek niet kent, hoe goed de wijn ook is. Daar moet je vrede mee hebben.
En niet als aperitief voor een groep die gewend is aan zachte, fruitige witte wijn. Dit is een wijn die bij eten hoort; los gedronken kan hij streng overkomen.
Grüner bij asperges, artisjok en schnitzel
Tien graden, dus niet ijskoud — te koud en die peper verdwijnt. Een gewoon witwijnglas.
Bij eten: asperges, artisjok, gerechten met dille of peterselie, wiener schnitzel, en alles met rauwkost. Het is ook de fles die je meeneemt als je niet weet wat er op tafel komt.
Wil je verder lezen? Waar de Wachau precies ligt en welke dorpen erbij horen, lees je op Wikipedia.
Zo proef je het verschil zelf
Dat een wijn bij asperges overeind blijft, is een bewering. Aan tafel is het een ervaring. Zet een Federspiel naast een eenvoudige witte huiswijn en eet er een bord asperges bij. Na twee happen weet je welk glas je leegdrinkt.
Dat is precies wat een wijnproeverij aan huis bij mij is: jij dekt de tafel, ik neem de wijnen en de glazen mee. Een themaproeverij rond één land of streek, blind met het prijsspel, of helemaal op maat. Vanaf €300 per avond tot vier personen, in heel Nederland zonder reiskosten. Met collega’s wordt het een teamuitje met wijnproeverij. Liever thuis, zonder mij erbij? De Eerlijke Proeverij Thuis is dezelfde blinde proeverij als web-app, voor €14,95.
Verder lezen: Kamptal werkt met dezelfde druif en vraagt er minder voor. Burgenland laat zien dat Oostenrijk ook serieus rood maakt. En zoek je die frisse, kruidige stijl in Frankrijk, kijk dan naar Sancerre.
