Wachau: de witte wijn die naar peper ruikt en toch bij bijna alles past

De Wijnkaart, regio voor regio — Wachau

In één zin: de Wachau is een strook Donauterrassen in Oostenrijk waar grüner veltliner groeit — een witte wijn met een vleugje witte peper die het wint bij gerechten waar vrijwel elke andere wijn op stukloopt.

Wat je denkt te weten

Oostenrijkse wijn? Daar denk je niet aan. En als je eraan denkt, denk je aan iets zoets of aan een schandaal van veertig jaar geleden.

Klopt half. Ik leg uit welke helft.

Wat er klopt

Oostenrijk is klein en exporteert weinig, dus je komt het zelden tegen. En er is inderdaad in 1985 een fraudeschandaal geweest dat de hele sector op zijn kop zette.

Wat er daarna gebeurde is het interessante deel: Oostenrijk voerde de strengste wijnwetgeving van Europa in. Alles wat er nu ligt, ligt er omdat het die controle heeft doorstaan.

Wat er niet klopt

Dat het een randgebied is. Grüner veltliner doet iets wat bijna geen enkele andere witte wijn kan: hij blijft overeind bij asperges, bij artisjok en bij rauwe groente. Dat zijn precies de gerechten waar de meeste wijnen metaalachtig of bitter van worden.

Dat komt door de combinatie van stevig zuur, een licht kruidige toon — die witte peper — en een textuur die net iets voller is dan je verwacht. Je hebt dus één fles nodig voor een tafel waar van alles staat, in plaats van drie.

Dat je dat nooit hebt gehoord ligt niet aan jou: er is geen marketingmachine die het je vertelt.

Wachau onder de vijftien euro

De Wachau heeft een eigen indeling die niets met kwaliteit te maken heeft maar alles met gewicht:

• Steinfeder — het lichtst, tot elf procent.
• Federspiel — middenweg, ongeveer twaalf en een half procent. Dit is wat je zoekt.
• Smaragd — het zwaarst en het duurst, vaak boven de twintig euro.

Een Federspiel tussen de twaalf en zestien euro is de beste ingang. Zit je krapper: kijk naar de buurregio Kamptal, zelfde druif, meestal een paar euro minder.

Wanneer je Wachau níet moet kopen

Als je iemand wilt imponeren met een naam. Niemand aan tafel gaat onder de indruk zijn van een fles waarvan hij de streek niet kent, hoe goed de wijn ook is. Daar moet je vrede mee hebben.

En niet als aperitief voor een groep die gewend is aan zachte, fruitige witte wijn. Dit is een wijn die bij eten hoort; los gedronken vinden veel mensen hem streng.

Zo drink je Wachau

Tien graden, dus niet ijskoud — te koud en die peper verdwijnt. Een gewoon witwijnglas.

Bij eten: asperges, artisjok, gerechten met dille of peterselie, wiener schnitzel, en alles met rauwkost. Het is ook de fles die je meeneemt als je niet weet wat er op tafel komt.

Wil je verder lezen? Kijk dan bijvoorbeeld op Wikipedia, want daar staat de geschiedenis van deze streek uitgebreider beschreven. Bovendien vind je er kaarten, zodat je meteen ziet waar alles precies ligt. Kortom, er valt over elke streek meer te lezen dan in één artikel past.

Zo proef je het verschil zelf

Lezen brengt je een heel eind. Toch leer je een wijn pas echt kennen als er twee flessen naast elkaar staan en er iemand bij zit die de vragen beantwoordt die je in een winkel niet durft te stellen. Daarom is proeven leerzamer dan lezen. Bovendien onthoud je het daarna beter. Vervolgens herken je het terug in andere flessen.

Bij de Wachau werkt dat het best met een Federspiel naast een gewone Nederlandse huiswijn bij een bord asperges, want dan merk je pas hoe hard de meeste witte wijn daarop stukloopt.

Dat is precies wat een proeverij aan huis is: jij dekt de tafel, ik neem de wijn en de uitleg mee. Maximaal acht mensen, vanaf €35 per persoon, geen overhoring achteraf. Daarnaast hoef je zelf niets in huis te halen. Wil je iemand anders dat gunnen: in de Wijn-Date-Box zitten de flessen en de avond samen in één doos.

Verder lezen: Kamptal werkt met dezelfde druif en vraagt er minder voor. Daarnaast laat Burgenland zien dat Oostenrijk ook serieus rood maakt. Tot slot zoek je die frisse, kruidige stijl in Frankrijk het beste in Sancerre.

wijnproeverij bij jou thuis · Terug naar de wijnkaart