Beaujolais: de streek die bedolven raakte onder zijn eigen succesnummer
De Wijnkaart, regio voor regio — Beaujolais
In één zin: Beaujolais nouveau is één product uit november, terwijl dezelfde streek de rest van het jaar serieuze wijn maakt met een dorpsnaam op het etiket.
Wat je denkt te weten
Beaujolais is die wijn van de derde donderdag in november. Bananen, kauwgom, een fles die je op een feest leegdrinkt en de volgende dag vergeet. Goedkoop spul.
Nouveau smaakt echt naar banaan
Nouveau bestaat echt en smaakt echt zo. Dat komt door de manier van maken: de druiven gisten grotendeels heel, in een tank vol koolzuur, en dat proces geeft die typische geur van banaan en kauwgom. Die techniek heet koolzuurmaceratie. Binnen enkele weken zit de wijn in de fles.
Dat nouveau de reputatie heeft opgeslokt, klopt ook. Het werd een enorm marketingsucces, en de streek betaalt daar nog steeds voor.
Tien dorpen maken serieuze gamay
Dit is alleen niet de hele streek. De Beaujolais kent drie treden: gewone Beaujolais, vooral uit het zuiden, Beaujolais-Villages uit een reeks betere dorpen, en bovenaan de crus.
Die crus zijn tien dorpen in het noorden met een eigen naam: Saint-Amour, Juliénas, Chénas, Moulin-à-Vent, Fleurie, Chiroubles, Morgon, Régnié, Brouilly en Côte de Brouilly. Daar staat dezelfde druif, gamay, op granietbodems, en die wijnen zijn gemaakt om langer mee te gaan: meer structuur, meer diepte, en de beste gaan vijf tot tien jaar mee.
Op het etiket staat dan alleen de dorpsnaam. Er staat geen Beaujolais bij, wat de verwarring compleet maakt. Een Moulin-à-Vent van tien jaar oud kan blind doen denken aan een Bourgogne, en dat zegt genoeg.
In het zuiden, rond de Pierres Dorées, is de grond kalkrijker en de wijn lichter. Daar komt ook het grootste deel van de gewone Beaujolais vandaan. En er is witte Beaujolais, van chardonnay, al is die zeldzaam.
Een cru onder de vijftien euro
Voor elf tot vijftien euro koop je een cru. Brouilly, Chiroubles en Régnié zijn meestal het goedkoopst; Morgon en Moulin-à-Vent zijn de stevigste. Fleurie zit ertussenin: geurig, zacht, bijna bloemig.
Dit is wat mij betreft het beste antwoord op de vraag naar een betaalbaar alternatief voor rode Bourgogne. Andere druif, ander gebied, maar hetzelfde soort drinkplezier: licht van kleur, veel fruit, weinig zwaarte.
Wanneer je Beaujolais níet moet kopen
Niet kopen als je stevige tannine zoekt. Gamay heeft die nauwelijks, en dat is het punt.
Nouveau niet kopen in maart. Die wijn is bedoeld voor zes weken en daarna niet meer.
En niet lauw serveren, want dan wordt hij zoetig en breed.
Beaujolais koel, bij charcuterie en kip
Dertien tot vijftien graden. Dit is de rode wijn waarbij een halfuur in de koelkast het meeste verschil maakt van allemaal. Een Morgon of Moulin-à-Vent mag aan de bovenkant van die range zitten, in een wat groter glas.
Bij charcuterie, kip, quiche, en zelfs bij gegrilde tonijn. Ook een van de weinige rode wijnen die het bij een uitgebreid Aziatisch tafelgerecht volhoudt.
Wil je verder lezen? De bodems van de Beaujolais, van graniet tot de gele kalksteen van de Pierres Dorées, en de tien crus staan beschreven op Wikipedia.
Zo proef je het verschil zelf
Zet een cru naast een simpele Beaujolais. Dan valt het kwartje over wat een dorpsnaam op een etiket eigenlijk betekent. Zet er een Beaujolais-Villages tussen, en je proeft de hele trap van onder naar boven.
Dat is precies wat een wijnproeverij aan huis bij mij is: jij dekt de tafel, ik neem de wijnen en de glazen mee. Een themaproeverij rond één land of streek, blind met het prijsspel, of helemaal op maat. Vanaf €300 per avond tot vier personen, in heel Nederland zonder reiskosten. Met collega’s wordt het een teamuitje met wijnproeverij. Liever thuis, zonder mij erbij? De Eerlijke Proeverij Thuis is dezelfde blinde proeverij als web-app, voor €14,95.
Verder lezen: Bourgogne is de buurman die alle aandacht kreeg. Ook Baden maakt lichte pinot noir, tegen vriendelijker prijzen. En met Burgenland blijf je in dezelfde sappige hoek zitten.
